ሽሙኤል ዚልበርፋርብ

ሽሙኤል ዚልበርፋርብ በ1955 ተወለደ፤ ያደገውም ከምኩራቡ አጠገብ - አንጋፋዎቹ «የጀርመን ሰፈር» ብለው በሚጠሩት የማሃኔ የሁዳ ሰፈር ነው። ወላጆቹ ከሾአህ የተረፉና ከጦርነቱ በኋላ ወደ እስራኤል የመጡ ሲሆኑ፣ የተጋቡት እዚሁ ነው - እንደ አብዛኞቹ የመጀመሪያ ምእመናን፦ አንድ ዓለም አጥተው ሌላውን የገነቡ ቤተሰቦች።

የልጅነቱ ምኩራብ ከሶመኽ ማተሚያ ቤት ጀርባ ያለ የእንጨት ጎጆ ነበር፤ ጎጆው በዓይኑ ፊት በእሳት ሲያያዝ ስምንት ወይም ዘጠኝ ዓመቱ ነበር - ከዚያም ገና ልጅ ሆኖ ማህበረሰቡ ሁሉን እንደገና ሲጀምር አየ፦ በአሮጌው «ኔጻህ» ትምህርት ቤት አንድ ክፍል፣ የአሮጌው መዋእለ ሕፃናት ቦታ፣ ግንባታው።

እናቱ ባትያ ዚልበርፋርብ ከምኩራቡ ጸጥተኛ ምሰሶዎች አንዷ ነበረች፦ ለረጅም ዓመታት ትከፍትና ትዘጋ፣ ገንዘቡን ታስተዳድር፣ መዋጮ ትሰበስብ ነበር - ከጋባዮችም አንዷ ነበረች። በሰንበት ጠዋት ለሚንያን አሥረኛ ሰው ሲጎድል፣ በአቅራቢያ የሚኖረውን ሻይኬ አቪዳንን ልትጠራው ትሄድ ነበር - እሱም ተነስቶ ይመጣ ነበር። በበዓላትም ጸላይ ሴቶች ሲበዙ በእዝራት ናሺም የመጀመሪያ ረድፍ ያለውን ቦታዋን ትለቅ ነበር፦ «በበዓላት ብቻ የሚመጡት ጸሎቱን በደንብ ይስሙ»።

ሽሙኤል ባር ሚጽቫውን ያከበረው በአሁኑ ሕንፃ ውስጥ፣ ከትልቁ እድሳት በፊት ነው። ሲያድግ እሱም ተሳተፈ፦ ለጋሾችን አሰባስቦ ከምኩራቡ ጀርባ የሚገኘውን የድግስ አዳራሽ ግንባታ ረዳ፣ በእናቱ በባትያ መታሰቢያ የተሰየመ - «ለምኩራቡ የተጠየቀውን ሁሉ በደስታ እረዳ ነበር»። ወደ ክፋር ጋኒም ከተዛወረ በኋላም በሰንበታት ለጸሎት መምጣቱን ቀጠለ።

ይህን ምኩራብ ልዩ የሚያደርገው ምንድን ነው ተብሎ ሲጠየቅ፣ ወደ አንድ ነጥብ ይመለሳል፦ እዚህ ማንም ሰው ተገፍቶ አያውቅም፤ ጠብም አልነበረም - እያንዳንዱ በፍቅርና በክብር ይቀበል ነበር። «ሁሉም በወንድማማችነትና በአንድነት ኖሩ»።

ከሽሙኤል ጋር በተደረገ ቃለ ምልልስና በጻፋቸው ማስታወሻዎች ላይ የተመሠረተ፣ ኦገስት 2026።